auteur: Gerard van der Steen
bron: VVP week 47 - 19 november 2008

In het boek van Jan Bommerez over Flow en de kunst van het zakendoen lezen we: “Communiceren komt van Communis, gemeenschappelijk, en van munus, dienst. Het betekent dus iets in essentie op liefdevolle wijze met elkaar delen en elkaar ook wederzijds dienen. Communicatie die het hart buitenspel zet, kan nooit echte communicatie zijn. Deze vorm is uit op overtuigen, gelijk hebben, iets van een ander krijgen... manipulatie.” In de afgelopen jaren heb ik gemerkt dat het veel kracht kost als je eenzijdig vanuit het verstand mensen probeert te helpen of te adviseren. Berekende en (in)gecalculeerde stellingen worden uitgewisseld
en je schiet snel in de ‘overtuigingmodus’. Van dienen is geen sprake, van dienstverlening dus ook niet. We zijn in de huidige tijd te veel geconditioneerd. Dat beperkt de vrijheid om een relatie aan te gaan. Bij vrijheid gaat het over het overstijgen van je persoonlijke condities. Vanuit het verstand gaat het snel over risico’s, angsten en verplichtingen, vanuit je hart gaat het over jezelf, wat je wilt, wat hetleven voor je is.

Onlangs sprak ik met een relatie over het inzetten van een gouden handdruk. In het eerste gesprek spraken we over het waarom van zijn ontslag en over zijn wensen. Hij sprak in een snel tempo over de diverse stamrecht-mogelijkheden. Het was een onrustig gesprek. Ik besloot het gevoelsmatig over een andere boeg te gooien. Ik doorbrak het ritme van het gesprek en begon te vertellen over zaken die mij zorgen baarden, over mijn eigen valkuilen, over zaken die mij het Innerlijk leiderschap diepst raken. Vanaf dat moment was er rust en (h)erkenning. Er werd gecommuniceerd vanuit het hart en er was begrip voor elkaar. Van daaruit gingen we werken aan de echte prioriteiten: de zorg voor zijn gezin, zijn langgekoesterde wens om voor zichzelf te beginnen en verder. Life planning in optima forma.

Een goede vriend zei onlangs dat één van de belangrijkste dimensies van het vak van financieel adviseur is dat je rust mag brengen in tijden waarin verstand en cognitie het tempo aangeven. Hoe kunnen mensen nog verantwoord – financiële – keuzes maken als ze niet de rust hebben om naar zichzelf te luisteren of aan zichzelf te werken? Van hem kreeg ik een inspirerend boek van Bill George. Het boek heet ‘True North’ en is feitelijk een kompas om te werken met én aan je eigen ik. Belangrijkste les is dat je continu mag werken aan je ‘zelfbewustzijn’ en je zelf bewust zijn. Het helpt je zoeken naar je juiste rol, hoe beter je jezelf kent en hoe beter je je ‘blind spots’ kent, hoe makkelijker dit gaat. Het verhoogt je echte zelfvertrouwen. Het helpt je consistent te zijn, authentiek en herkenbaar. Het leert je beter samen te werken met mensen die complementair zijn aan je en je ‘blind spots opvullen’.
Binnen de huidige hectische markt zijn we allemaal op zoek naar ons gouden ei. Die heilzame formule die ervoor zorgt dat we reëel voor onze inspanningen worden beloond en succesvol mogen zijn in ons vak. Door alle veranderingen van deze tijd en de druk die we ons zelf opleggen vanuit het verstand komen we aan deze zoektocht bijna niet meer toe. We zoeken verkeerd, de ladder staat vaak tegen de verkeerde muur. Begin eens bij je hart, bij jezelf, je authentieke ik. Wat vind jij belangrijk om bij te dragen?